Het is herfst, dus tijd, ja de hoogste tijd voor stoofpeertjes.
Eerst alleen al de peertjes op de schaal, gewoon mooi die herfstkleuren en dan......
.......ja dan moeten ze er toch echt aan geloven. Schillen. Een beetje lastig, want de peertjes moeten heel blijven en dat betekent, dat ook de steeltjes er aan moeten blijven zitten. Maar goed, met een scherp mesje en wat geduld kom je een eind.
Dan heb je dus schillen......
...en blote peertjes. En die gaan in een grote pan, samen met rode wijn, een kaneelstokje, vanillesuiker, suiker en water (de peren net niet helemaal onder water).
Je brengt ze aan de kook en laat ze dan 3 uur lang op een laag pitje gaar, rood en zoet koken.
Je schept de peertjes voorzichtig uit de pan en legt ze in een schaal. Het overgebleven vocht kan je eventueel binden met een klein schepje aardappelzetmeel, dat je eerst met een scheutje water glad roert. Laat het 1 minuutje doorkoken en giet het over de peertjes.
Dan krijg je deze prachtige glanzende, geurende, zoete peertjes, die het wat mij betreft (wel afgekoeld) vooral als toetje goed doen, eventueel samen met een bolletje (kaneel)ijs.
Je weet gewoon niet wat je meemaakt..... je eet je vingers er bij op!
Voor de meeschrijvers onder ons, dit heb je nodig:
1 ½ kg
Gieser Wildeman peertjes
2 ½ dl rode wijn
1 kaneelstokje
2 zakjes vanillesuiker
75 gram suiker
water
Aardappelzetmeel
Geniet van de herfst èn de peertjes!
En hier een stukje"werk in uitvoering". De ripples dus. In mijn nederlandse haakboek spreken ze van "golvende chevrons". Ik vind ripples leuker. Dus ben ik bezig met rippelen!
Als alles meezit gaat dit een kussen worden. Het kan zo bij het granny-square kussen. Het zijn dezelfde kleurtjes.
En een heel klein etuitje, altijd handig in je tas.
Oooooo, er borrelen zoveel ideetjes op.... wat dacht je van lekkere warme sloffen?
Hier zie je mijn uitprobeersels. Met blauw en wit heb ik de tweekleurige baksteensteek geoefend. Het is uiteindelijk een pannenlap geworden, met een wit randje en lusje.
En dan hebben we hier de harlekijnsteek, met oranje, rood en een roze randje met picootjes.
Hier ligt de pannenlap op de strijkplank, vierkant gespannen met spelden, natgespoten met de plantenspuit. Dan op laten drogen en je hebt een mooi strak pannenlapje!
Natuurlijk heb ik het "recept" voor de tas weer van Lucy.
Ik ben er heel blij mee, nu nog op zoek naar leuke voering voor de tas.
En zie hier de achterkant, die heb ik gemaakt van ruitjesstof en een gehaakte sluiting met diverse knoopjes:
Ja, ik ben er blij mee. Met dezelfde kleurtjes gaat er nog een kussen aankomen, maar dan met "ripples". Voor de inspiratie heb ik natuurlijk weer gekeken bij Lucy.